tag:blogger.com,1999:blog-34659542012-01-30T00:34:34.839-08:00سایه - روشنیادداشتهای کوتاه دربارهی ایران، جامعه، فرهنگnnoreply@blogger.comBlogger2911100tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-1089517348509350272004-07-10T20:42:00.000-07:002004-07-10T20:42:28.510-07:00...
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-1089279247483542072004-07-08T02:33:00.001-07:002004-07-08T02:34:07.483-07:00سایه-روشن... و باز همnnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-3851973122003-06-25T12:31:00.000-07:002002-11-27T21:40:59.603-08:00
اين هم از نگاه متفاوت، منحصر به فرد و البته كمي تا قسمتي وهمانگيز Ansel Adams به پائيــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــز
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-925287612003-04-13T08:49:00.000-07:002003-04-13T08:49:44.216-07:00رفتن به تظاهرات ضد جنگ پس از پايان جنگ در عراق؛ هيچ منافاتي با « همنوعدوستي و احساسات پرشور و متعالي» ندارد، هيچ ارتباطي هم با «لومپنيسم بيمسؤوليت بزككرده» ندارد ( عجيب است نه؟!).
لگدكوب كردن و لجن مال كردن غرور يك ملت كم از خشونت و كشتار دارد؟
ثانيا اينجور كه از شواهد برميآيد اين رشته سر دراز دارد و هر سال نوبت يكي است، بنابراين تا وقتي چنين طرحي روي ميز است دليلي هم وجود ندارد كه ادامهيnnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-924750652003-04-12T00:35:00.000-07:002003-04-12T01:24:33.000-07:00پريروز ميخواستم تعدادي از عكسهاي پارسال افغانستان و اين عكسهاي جديد عراق را كنار هم بگذارم و بگويم آن عكسها همه و همه بيش از آن كه بوي آزادي و نجات و شادماني و هر چيز ديگري - تاكيد ميكنم «هر» چيز ديگري - بدهد بوي « تـــــحقير» يك ملت را ميداد، گلها و بوسههايي كه نثار سربازان لبخند بر لب امريكايي ميشد و حاتم بخشي آنها در توزيع غذا
(1)
نسبت به كودكان كثيف و سيهچردهي عراقي كه با nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-923639192003-04-10T08:13:00.000-07:002003-04-10T08:13:17.873-07:00
دارم تجسم ميكنم اگر همين اتفاقي كه در بغداد افتاده در تهران بيفتد، آن وقت چه صحنههايي از تهران به سراسر دنيا مخابره ميشود! تازه بغداد كه خبري نيست اين خبرنگارهاي عكاس چقدر ذوق كردهاند، ايرانيها كه از عراقيها و افغانيها ( عكسهاي پارسال از كابل) به مراتب خيلي خوشتيپتر، خوشپوشتر و مُد روزتر هستند! ... همينجور زنجيرهاي از تصاوير به ذهنم ميآيد... بهشت خبرنگارها و عكاسهاي خبري ميشود nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-923391622003-04-09T21:40:00.000-07:002003-04-09T21:40:00.420-07:00
عكسهاي BBC، CNN و Reuters را بعد از تصرف بغداد ديدم، از آن ميان اين يكي از همه به نظرم معنيدارتر بود. با كنار هم گذاشتن عكسهاي عراق با عكسهاي افغانستان بعد از پيروزي نيروهاي ائتلاف به نتايج معناداري ميشود رسيد، اگر فرصتي شد مينويسم. راستي چقدر بعضي از عكسها شبيه هم است...nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-922778692003-04-09T01:06:00.000-07:002003-04-09T01:08:24.000-07:00زيباتر و گوياتر از ايــن هم ميشد؟nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-921382682003-04-07T02:06:00.000-07:002003-04-07T02:06:28.653-07:00
جام جم/16 فروردين: « يك گروه فلسطيني اعلام كرد اولين موج افراد داوطلب براي حملات انتحاري وارد عراق شدهاند. شاخه نظامي جهاد اسلامي از بغداد گزارش داد اولين گروه شهادت طلبان به بغداد رفتهاند تا « ماموريت دفاع مقدس از اعراب و اسلام» را انجام دهند. پيش از اين عراق اعلام كرده بود كه چهارهزار نفر نيروي داوطلب حملات انتحاري به اين كشور عزيمت كردهاند.»
از اين خبر چه چيز را ميشود استنباط كرد؟ اينكهnnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-920696302003-04-05T19:26:00.000-08:002003-04-05T19:31:40.000-08:00وقتي نگذارد تمركز كني و چيزهايي كه در طول روز به ذهنت رسيده بوده حتي در يادداشتهاي شخصيات بنويسي؛ عجالتا در فرصتي كه هر لحظه با فراخوانش ممكن است تمامش كند چند تا عكس تماشا ميكني!
از دل مـينها هم روزي جوانههاي سبـــز سر ميزند...
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-918345802003-04-02T02:10:00.001-08:002003-04-02T02:10:49.293-08:00ته دل عراقيها چيست؟ تصميم سختي بايد باشد: صدام بهتر است بماند يا برود و جي گارنر با ژنرالهاي هموطنش بيايد!؟
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-918345692003-04-02T02:10:00.000-08:002003-04-02T02:10:24.530-08:00
عليرغم آنكه گاهي مسامحتا «دوست داشتن» و «خوشآمدن» به جاي هم به كار ميروند اما به نظرم مفاهيمي مستقل از يكديگرند، و هر دو متمايز از « ترحم».
خوشآمدن حسي است مقطعي، گذرا و سطحيتر از دوست داشتن، دوست داشتن اما عميقتر است و از ارتباطي نزديكتر حاصل ميشود، دوست داشتن در بستر زمان شكل ميگيرد و پايدارتر هم هست. دوست داشتن ميتواند با خوشآمدن آغاز شود. دوست داشتن با تعلق خاطر، وابستگي، احساسnnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-912872322003-03-24T08:50:00.000-08:002003-03-24T09:10:51.000-08:00جنگ: منفورترين اختراع تمدن بشريnnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-912870402003-03-24T08:47:00.000-08:002003-03-24T08:47:22.610-08:00نگفتم رياست جمهوري عراق براي اين مرد بزرگ كم است! من همينجا از ايشان به خاطر اينكه در يادداشت قبلي اعتماد به نفس فوق العادهي ايشان را به ريشخند گرفتم فروتنانه عذر ميخواهم! انگار چنان بيدليل هم اينقدر به خودش مطمئن نيست ! تازه هنوز سلاحهاي شيميايي و بيولوژيكش را رو نكرده است!
بوش و دار و دستهاش اين بار براي ترميم غرور جريحهدار شدهي امريكايي بايد طرح تازهاي بريزند؛ زخم عميقي كه nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-911040142003-03-20T20:33:00.000-08:002003-03-20T20:33:11.826-08:00- از ديروز هرچه راجع به حرفهاي طرفين متخاصم در اين جنگ شنيدهام در عين تاسف و حيرت به خندهام انداخته! نميدانم اين جمله را كجا يكبار ديدم كه هر واقعهي تراژيكي يك وجه كميك دارد و برعكس! حالا همين حكايت است، كاش وقت داشتم همهي نقل قولهايي كه ديروز در خبرها شنيدم و دقيقا چنين حالت دووجهييي داشتند جمعآوري ميكردم و مينوشتم، مجموعهي طنز جالب توجهي ميشد!
- آه اگر من به اندازهي صدام اعتماد به nnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-911039462003-03-20T20:32:00.000-08:002003-03-20T20:32:48.000-08:00...nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-910399222003-03-19T21:13:00.000-08:002003-03-19T21:13:17.373-08:00
روزي ديگر، نوروزي ديگر، آغازي ديگر، عهدي ديگر...عهدشكستني ديگر آيا؟nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-909714732003-03-18T20:53:00.000-08:002003-03-18T20:53:00.030-08:00سالي ديگر، پاياني ديگر، دريغي ديگر... حسرتي ديگر بر ازدسترفتهها...nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-907921842003-03-15T21:16:00.000-08:002003-03-15T21:18:43.000-08:00nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-905663232003-03-11T20:21:00.000-08:002003-03-11T20:21:16.826-08:00« دوستاني بهتر از آب روان... »
نامه هاي پرمهرتان را دريافت كردم، سپاسي صميمانه پيشكش لطف و آرزوهاي نيكانديشانهتان. من نيز براي همگي شما و خانوادههاي ارجمندتان شادكامي آرزو ميكنم.nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-903452242003-03-07T22:52:00.000-08:002003-03-12T05:54:01.000-08:00
نگارستان
فروردين 79
خانهام نگارستان شده ...nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-903450922003-03-07T22:48:00.000-08:002003-03-07T22:48:31.263-08:00در انتــظـار بـهـار حـقـيـقي
بگذار گنجشكهاي خرد
در آفتاب مهآلود
بعد از ظهر تابستان
به تعبير بهار بنشينند
و گلهاي گلخانه
در حرارت ولرم والر
به پيشواز بهاري مصنوعي بشكفند
سلام بر آنان كه در پنهان خويش بهاري براي شكفتن دارند
و ميدانند
هياهوي گنجشكهاي حقير
ربطي با بهار ندارد؛
حتي كنايهوار.
بهار غنچه سبزي است
كه مثل لبخند بايد
بر لب انسان بشكفد
بشقابهاي كوچك سبزه
تنها يك « nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-897220072003-02-25T09:42:00.000-08:002003-02-25T09:42:55.810-08:00آدمها - فاصلهها (2)
وقتي به بعضي آ دمها مشتاقانه يك قدم نزديك ميشوي، مهرورزانه يك قدم به سمت تو برميدارند و دستانشان را براي فشردن دستانت پيش ميآورند.
وقتي در برابر بعضي از آدمها فروتنانه يك قدم عقب ميروي، طلبكارانه دو قدم جلوتر ميآيند و مشت گره كردهشان را برايت در هوا ميچرخانند!
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-896370162003-02-24T03:49:00.000-08:002003-03-12T05:54:55.000-08:00
فروردين79
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-895552472003-02-22T08:45:00.000-08:002003-03-16T09:37:09.000-08:00
در انتــــظار بهاري ديگر...
اسفند 77
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-894828702003-02-20T22:44:00.000-08:002003-02-20T22:46:25.000-08:00دير رسيدم؟ شايد! به هر حال اگر گزارش بسيار خواندني و شيرين و موشكافانهي دكتر فاضلي از تظاهرات در لندن را تا امروز نخواندهايد حتما نگاهي بيندازيد. در اينجا گزارش كوتاهي - زير عنوان « روي ديگر تظاهرات ضدجنگ در لندن» - از آنچه او نوشته آوردهام، انتخاب با شماست كه يكي يا هر چهار يادداشت او را بخوانيد.
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-894148752003-02-19T21:32:00.000-08:002003-02-19T21:39:19.000-08:00برايم نوشته :
«نميدانم دليل اينکه کامنتهايت را برداشتي چه بود اما بد نيست برشان گرداني. گمان کنم ديگر به اندازهي کافي پوستکلفت شده باشي!»
پوست كلفت ؟! آه، بله ، چيزي در حد كرگدن - كه از حيوانات مورد علاقهام است! - ميداني بعضي از كساني كه به اينجا ميآيند ميدانند كه من زماني اين وبلاگ را شروع كردم كه حسابي پوستم كلفت شده بود! يعني از كلفتي پوستم ديگر كاملا مطمئن بودم! اصلا درستتر اين nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-893772462003-02-19T09:16:00.000-08:002003-02-25T09:46:36.000-08:00آدمها - فاصلهها (1)
به بعضي از آدمها ميشود نزديك شد،
به بعضي از آدمها ميشود خيلي نزديك شد،
به بعضي از آدمها نبـــــايد خيلي نزديك شد،
به بعضي از آدمها اصـــــلا نبايد نزديك شد،
از بعضي از آدمها بايد فــــــــــــــــرار كرد!
بعضيها را هم اصولا بايد نديده گرفت و از كنارشان گذشت.
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-893772092003-02-19T09:15:00.000-08:002003-02-19T09:18:37.000-08:00ايـن هم يك روايتِ ايراني كوتاه اما جالب ديگر از مراسم روز شنبه در لندن، دلارام - سابقاً (!)روزنامهنگار- يك وبلاگ انگليسي و يك وبلاگ فارسي ديگر هم دارد كه البته حال و هوايي كاملا متفاوت با «راه آينده» دارد.nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-892927532003-02-17T23:38:00.000-08:002003-02-18T18:05:37.000-08:00بازگشـت مـرتـجـعان!
سال گذشته وقتي در گروهي ايراني در yahoogroups به جنگ در افغانستان و كشته شدن بيگناهان در اين جنگ معترض شدم، عضوي از گروه كه پيش از آن نيز با شوق و هيجان از وقوع جنگ عليه طالبان دفاع كرده بود به شدت واكنش نشان داد، او معتقد بود براي يافتن و به دَرَك واصل كردن بنلادن و ملاعمر از هيچ كوششي فروگذار نبايد كرد و براي فروپاشيدن مغز اين دو از هر سلاح جنگي ممكن و به هر مقدار ممكن nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-891797622003-02-16T00:32:00.000-08:002003-02-16T00:57:02.000-08:00
قـدرت، خـشــم، خـشـونت
بهنظر نميرسد كه آيدا (در اينجا) و خلبان كور(در اينجا) يك مفهوم از واژهي « خشم» را مراد كرده باشند، آيدا خشم و عصبيت را كاملا در مفهوم عرفي آن بهكار ميبرد، در حاليكه خلبان از حسي متفاوت سخن ميگويد.
بهنظرم خشم از «احساس ضعف» انگيخته ميشود؛ از احساس ناتواني و حقارت در برابر كسي يا چيزي كه قويتر و با عظمتتربهنظر ميرسد، از احساس تلخ مغلوب شدن، احساس مورد ظلم nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-890786172003-02-13T23:00:00.000-08:002003-02-13T23:01:18.000-08:00چندجور حاشيه بر اين به ذهنم رسيد كه بنويسم، حتي نوشتم، و پاك كردم، ديدم هرچه بنويسم و از هر زاويهاي كه بنويسم و با هر لحني كه بنويسم؛ جدي بنويسم يا تلخ و احساسي يا كنايهاميز و طنزالود يا ... چيزي نميشود كه ميخواهم بگويم...
... بايد به يك كلينيك گفتار درماني مراجعه كنم، دچار لكنت زبان شدهام ...
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-890173592003-02-12T21:45:00.000-08:002003-02-12T21:58:23.000-08:00در سـتايـش عـــــــقـل ؟
حاشيهاي بر يك اظهار نظر: اين جناب درخشان گاهي بدجوري ميزند جاده خاكي! مشتاقم بدانم از ديد او و
آدمهاي موافق و همفكر او چطور ميشود از «سلاح ِ» هستهاي استفادهي «معقول»
كرد؟!
دردِ دل صميمانه (!): راستش من يكي كه حاضر نيستم قرباني استفادهي حتي « معقول» سلاح هستهاي بشوم !
ايشان هم كه در امريكاي شمالي نشسته و لابد خيالش راحت است كه آماج هيچگونه استفاده ( اعم از nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-889571242003-02-11T21:31:00.000-08:002003-02-11T21:31:59.663-08:00گرچه اين روزها گويا مسيح مُدِ روز شده، اما در ميان داستانهايي كه از پيامبران نقل شده شخصيت ابراهيم بيش از همه برايم جالب توجه و دوست داشتني است. در اين ميان يكي ماجراي شكستن جسورانهي همهي بتهاي بتكده جز بت بزرگ، و سپس زيركانه و به تدبيري رندانه باقي گذاشتن تبر بر دوش بت بزرگ به نظرم جالب است، و ديگري به قربانگاه بردن فرزند كه هميشه بهنظرم صحنهاي ناب و خيرهكننده بوده است، ابراهيم را مردي nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-888605592003-02-10T09:53:00.000-08:002003-02-10T20:14:42.000-08:00جـنـس بـنـجُل
آزادي، حقوق بشر، دموكراسي، و «بشريت» را سلاحهاي كشتار جمعي تهديد ميكند، براي محو تروريسم و نابودي رژيمهاي ياغي و خودكامهاي كه به تسليحات بيولوژيك ، شيميايي و هستهاي دسترسي پيدا كردهاند بايد در اسرع وقت اقدام جدي نظامي صورت گيرد و ...
اما ظاهرا مردمان اين سوي دنيا جزء « بشريت» به حساب نميآيند! يا «بشريتِ درجه دو» تلقي ميشوند! و يا شايد آنطرفيها « بـشـريـتتر» از ما محسوب nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-886879962003-02-06T20:37:00.000-08:002003-02-06T20:43:44.000-08:00كارتون
از زمان كودكي و نوجواني ما - سالهاي دههي شصت - برنامههاي كودك تلويزيون از
لحاظ كمي و كيفي خيلي تغيير كرده است، گرچه اين روزها كارتون نميبينم كه بدانم
دقيقا با كارتونهاي زمان ما چه تفاوتي دارند، اما آنطور كه گاهي گذرا ديدهام
گرايش به داستانها و فضاهاي تخيلي و فانتزي بسيار بيشتر از آن دوره است، در آن
موقع بيشتر كارتونها در فضايي رئال سير ميكردند، حداكثر خيالپردازي محدود
ميشد nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-886879702003-02-06T20:36:00.000-08:002003-02-06T21:37:37.000-08:00
آه ! فكر كرده بودم تو تيزهوشتر از بعضيهاي ديگر هستي! اشتباه ميكردم؟! پس واجب شد يكبار وبلاگم را از اول تا به آخر به «دقت» بخواني تا ببيني تو هم به بيراهه رفتهاي و چيزي را كه به صراحت هم حتي گفتهام نديدهاي! راستي حيف توست كه وقتت را صرف اين اباطيل بكني، ضايع ميشوي! بيشتر از فلسفه و سياست و تاريخ بنويسي براي ملت و مملكت مفيدتر خواهد بود!
من هم البته كمي - فقط كمي - باهوشتر از آنچه تو nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-885725362003-02-04T20:46:00.000-08:002003-02-04T20:46:57.813-08:00
تـصـــــــــويـر
چندين سال پيش يكبار براي گرفتن عكس پرتره ( همان عكسهاي پرسنلي كه روي پروندهها و كارتهاي شناسايي مدرسه ميچسباندند) به يك عكاسي مراجعه كردم، روز بعد موقعي كه براي دريافت عكس برگشتم، با تصويري از خودم مواجه شدم كه احساس ميكردم تا حدي با چهرهي خودم متفاوت است، اين نكته را به اعتراض به عكاس گوشزد كردم، او كه اين اعتراض به نظرش ناخوشايند و شايد غيرمنتظره رسيده بود با دلخوري در nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-883101592003-01-30T21:10:00.000-08:002003-02-04T20:58:40.000-08:00
كودكان جنگ، كودكان رنج، كودكان فقر، كودكان درد...
سه عكس اول از: Postcards from Hell (Children)
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-882475412003-01-29T20:04:00.000-08:002003-01-29T20:04:41.716-08:00خواستم عكسي پيدا كنم يا چيزي بنويسم، ولي چه جور عكسي ميتوانم بگذارم و چه
بنويسم دربارهي دختر نُه سالهاي كه فروخته ميشود و پسر نه سالهاي كه كرايه
داده ميشود؟ دربارهي دختر خردسالي كه بهايش تنها صد و پنجاه هزار تومان است
با يك جفت النگو كه فردا در دستان دختر ديگري خواهد بود، و پسر خردسالي كه هر
روز به دامادي دختري همسال خودش درميايد تا پدر ناني براي خانوادهي پراولاد و
گرسنهاش به كف nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-881396842003-01-27T21:02:00.000-08:002003-01-27T21:26:55.000-08:00مسـالهي ناموسي!
- خواندن و تامل در دستنوشتههاي بچهها روي ديوارها و ميزهاي مدرسه و
دانشگاه، ديوارنويسيهاي كوچههايي كه حداقل همسن انقلابند و تب و تاب روزهاي
انقلاب و سالهاي پس از آن را از سر گذراندهاند، نوشتههاي خودكاري روي
صندليهاي چرمي اتوبوسها، و شعرها و جملات قصاري كه رانندههاي وسائل نقليه
عمومي، كاميونها و وانتها روي در و ديوار ماشينشان مينويسند و ميچسبانند؛
هميشه برايم
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-880308972003-01-25T19:33:00.000-08:002003-01-25T19:37:46.000-08:00
آفتاب، تابستان 81
« من از تو هيـــــچ نميخواهم
جز اينكه
بين من و آفتـــــــــاب نباشي »
شاعر:؟nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-879946092003-01-24T21:23:00.000-08:002003-01-24T21:33:32.000-08:00دو روي يـك ســكه
- پنج بهمن هفتاد پدر بي اينكه حتي فرصتي داشته باشد تا با هيچيك از ما
خداحافظي كند، در يك غروب سرد و دلگير زمستان، روي دستهاي هما - خواهرم - براي
هميشه ما را ترك كرد،... تكيهگاهي فروريخت... بيآنكه هيچكس ديگر بعدها بتواند
به جايش تكيهگاه سترگ ديگري بنا كند... هركسي تنها جاي خودش را پر ميكند؛ نه
جاي خالي ديگري را؛ حتي مادر كه « زمان» طي سالهاي پس از پدر ردپاي پررنگتري از
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-878810862003-01-22T20:30:00.001-08:002003-01-22T20:33:44.000-08:00نميشود مشي و مرام ِ كسي را كه به مدد امكانات دنياي مجازي حقـيـقـت را كتمان ميكند يا ديگرگونه جلوه ميدهد، از صداقت و اعتماد ديگري (ديگران) سوء استفاده ميكند، احساسات ديگري (ديگران) را به بازي ميگيرد؛انساني و شرافتمندانه تفسير و تلقي كرد، چه يك نويسنده باشد يا روزنامهنگار يا خطيب يا اهل علم، يا يك مهاجر كه ضرورتهايي ( هر ضرورتي) او را به غربت و تلخي و تنهايي كشانده، يا يك سرباز قديمي، يا يك nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-878810682003-01-22T20:30:00.000-08:002003-01-22T20:30:25.226-08:00
بعضيها كه سوداي «آدم مهمي شدن» در سر دارند، در راه « مهم شدن»؛ «آدم بودن»شان را از كف ميدهند!
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-875699862003-01-16T19:33:00.000-08:002003-01-16T19:33:59.223-08:00
طلوع ساحل، كيش، آذر73
ديگران را بگذار
دل به آفتاب بسپار
نگاه كن چگونه هر بامداد
صبور و سربلند
از شانههاي خاكستري صبح بالا ميآيد
و ستارگان چگونه از روشناييش شرمنده ميشوند؛
خاموش ميشوند
ديگران را بگذار
- سلمان هراتي، شرح موارد احساس(3)
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-875697822003-01-16T19:29:00.000-08:002003-01-16T19:32:16.000-08:00حـــراج بـزرگ !
در ميان هياهوي بسياري كه اين روزها براي هيچ به راه افتاد و تيترهاي درشت
و ستونهاي متعددي را در روزنامهها اشغال كرد تيترها و خبرهاي ريزتر (!) توجه
كمتري را برانگيخت، يكي از اين خرده ريزها خبر تصويب طرح « پذيرش سي درصد
دانشجو اضافه بر سهميهي دانشگاههاي دولتي با اخذ هزينه» در كميسيون تلفيق
مجلس بود. گرچه سرنوشت نهايي اين طرح در صحن علني روشن خواهد شد.
علاوه بر آنكه پذيرش سي nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-872037632003-01-09T21:15:00.000-08:002003-01-16T19:31:26.000-08:00
رؤيا
تابستان 76
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-870978512003-01-07T21:17:00.000-08:002003-01-07T21:29:31.000-08:00اين هم حاشيهي كوتاه ديگري بر اين بحث اخير از جناب مهرافشان.
و اين هم تصويري كه بيمناسبت با يادداشت ايشان نيست. چه چيز باعث مضحك بهنظر رسيدن اين تصوير شده است؟ اين الاغي كه مشاهده ميفرماييد تنها همان حيوان درازگوش مشهور نيست، يك « نماد» است، خيلي وقتها نهادهاي مدرن را بر الاغ بار ميكنيم و موقعيتي چينين كميك ميآفرينيم!
راستي شخصي كه الاغ را راهبري ميكند از چه چيز شاد و خندان شده است؟ nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-870430802003-01-06T20:30:00.000-08:002003-01-06T20:30:29.113-08:00جناب اصلاحي بازهم دربارهي « قدرت اينترنت در ايران چقدر است؟» يادداشت قابل تامل ديگري نوشته است. پيش از خواندن متن زير يادداشت او را مرور كنيد.
كاملا موافقم كه « برای بررسی چگونگی عملکردهای متأثر از واگرايی و يا برهمکنش ناشی از ارتباطات
اينترنتی و همچنين اثر خنثی کننده ای که «اين دو» بر هم میگذارند، به اطلاعات بيشتر و قابل سنجشی از زيرساخت های فرهنگی، فنی و مديريتی نيازمنديم که البته در همه nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-869469842003-01-04T20:17:00.000-08:002003-01-04T20:22:47.000-08:00سعيد اصلاحي نويسندهي وبلاگ همانديشي هم حاشيهاي بر دو يادداشت پيشين من (1 و 2 ) دربارهي قدرت اينترنت در ايران نوشته و فرستاده است. ( كاش كمي زودتر ميفرستادش تا نظر او هم در همان صفحه قرار بگيرد!). بهرحال از لطف و توجهش سپاسگزارم.
« قدرت اينترنت در ايران چقدر است؟
نزد من مفهوم نخستين کلمهی اين پرسش عبارت است از قدرت يعنی
الف : توانايی ايجاد رويدادی معين؛ خواه از اين توانايی بهره گيری شودnnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-869074372003-01-03T20:33:00.000-08:002003-01-03T20:37:30.000-08:00
دستــهاي تمــــنا
مشهد - تابستان 77
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-868349732003-01-02T09:29:00.000-08:002003-01-02T20:07:28.000-08:001- در صفحهي آخر يكي از اولين شمارههاي روزنامهي جامعه مطلبي بود از محسن مخملباف ( اميدوارم باز نام يك شخص باعث سوء تفاهم نشود!)، يادداشتي نوشته بود حاوي جملهاي به اين مضمون: ايران دادگاهي بزرگ است و هريك از ما يك قاضي.
بر سر در وبلاگشهر بايد نوشت: اينجا يك دادگاه بزرگ الكترونيكي از نوع ايراني است ( بدبختي اينجاست كه اگر نخواهي نقش قاضي را ايفا كني بيدرنگ نقش متهم و سرانجام محكوم را به تو nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-868349392003-01-02T09:28:00.000-08:002003-01-02T20:07:58.000-08:00دوست ناباب، زغال خوب و اعتياد خانمانسوز !
آقا ما رفته بوديم تو تـَرك و چله نشيني و اين حرفها! اينجا كم مينويسم ، با ياهوگروپ به كلي خداحافظي كردهام، روي هر لينك مهيجي كليك نميكنم و ... اما مگر اين رفقاي ناباب ميگذارند! هي لينك ميفرستند، هي ميفرستندت اينطرف و آنطرف كه «فلان چيز را بخوان» يا « خبر داري فلاني فلانجا چي نوشته؟ » و ... ، يادتان باشد روزهي مرا شماها شكستيد! مسؤوليت معتاد شدن nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-867970722003-01-01T13:14:00.000-08:002003-01-01T13:19:08.000-08:00nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-866521812002-12-28T23:38:00.000-08:002002-12-29T06:46:39.000-08:00مــركز عالـم كجاست؟
همسرم براي توصيف اتفاقاتي كه در حوزهي سياست و اجتماع رخ ميدهد غالبا
مثلي يا روايتي تاريخي سراغ دارد كه نَقلِ بجا و نكتهسنجانهي آن هميشه
يك جورهايي به تحليل و فهم بهتر قضيه كمك ميكند يا لااقل باعث ميشود تلخي گزندهي يك
خبر يا يك واقعه به نحوي تلطيف شود، من اما برعكس اصلا ذوق و حافظهي خوبي در
به خاطر سپردن و كاربرد چنين مثلها و روايتهايي ندارم ( گاهي از اين
بابتnnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-866521642002-12-28T23:37:00.000-08:002002-12-28T23:38:21.000-08:00...nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-866258792002-12-28T07:32:00.000-08:002002-12-28T07:39:32.000-08:00آقاي دكتر فاضلي نويسندهي وبلاگ يادداشتهاي يك مردمنگار از غرب لطف كرده و نظر خود را دربارهي بحث اخير اين وبلاگ برايم فرستاده اند:
Dear [...],
I agree with you in that the Internet alone is not an effective means to bring about political changes in Iran. However, we might consider the fact that the Internet is part of a global culture and technologies. It makes double the impact of other nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-865561692002-12-26T10:46:00.000-08:002002-12-27T07:38:16.000-08:00قدرت اينترنت در ايران چقدر است؟ (2)
اشاره : اين مساله كه اينترنت را تا چه حد ميتوان جدي گرفت و نيز اينكه اينترنت تا چه حد ميتواند در مناسبات و تعاملات اجتماعي ، فرهنگي و سياسي و تحولات آنها مؤثر باشد چندين ماه است كه يكي از مشغوليتهاي ذهني من در مقولهي اينترنت است، شايد وارد گفت و گو شدن دوستي ديگر در اين قضيه بهانهاي برايم شده است تا ديدگاهم را دربارهي اين موضوع بازتر كنم و احيانا با سايرnnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-864642072002-12-23T20:13:00.000-08:002002-12-23T20:20:55.000-08:00
زمستان است !
زمستان به روايت Ansel Adams
---
زمستان به روايت خودم! عنوان عكس را گذاشته بودم: « مينياتور » ، محصول زمستان 74 !nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-863090902002-12-19T23:26:00.000-08:002002-12-19T23:26:42.910-08:00بهـشـتِ هـبوط يافـته!
افسوس كه بشريت خود علاقهاي به نجات و رستگاري خودش نشان نميدهد وگرنه با اين خيل عظيمي كه قرنهاست در سراسر جهان براي نجات بشريت آستين بالا زدهاند و عرق ريختهاند و فرياد زدهاند و حنجره پاره كردهاند و خون دادهاند نيازي به بهشتي در آسمانها نبود؛ زمين خود آيينهي بهشت ميشد!
دريغ و درد كه بشريت بيش از حد تصور خودش لجوج است و خود را به دست منجيان بشريت نميسپارد!
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-863090662002-12-19T23:25:00.000-08:002002-12-26T10:44:18.000-08:00قدرت اينترنت در ايران چقدر است؟ (1)
گزارهي خبري1: بر اساس آخرين آمار ايران حداكثر بين يك و نيم تا
دوميليون كاربر اينترنت دارد.
گزاره خبري 2 : كاربران اينترنت در ايران را طبقهي اجتماعي خاصي
تشكيل ميدهد و نه عموم ملت.
گزارهي خبري 3 : ايران بيش از هفتاد ميليون جمعيت دارد.
گزارهي خبري 4 : غير از معدودي سايتهاي پربينندهي ايراني بقيه
كمتر از ده هزار و بلكه بسيار بسيار كمتر از اين nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-861933612002-12-17T16:56:00.000-08:002002-12-23T20:07:33.000-08:00تيــشهها را فـرو بگــــذاريم
نميدانم نبود آزادي سياسي يا ندانستن و نياموختن راه و رسم مبارزه سياسي و مدني يا علت ديگري باعث شده در اين ديار مبارزهي سياسي دچار نوعي تناقض دروني بشود، تناقضي كه در عين تاسفآور بودن به همان شدت و اندازه مضحك به نظر ميرسد ( و اصلا مگر طنز و كمدي بر بنيادي غير از تناقض بنا ميشود؟!).
ماجرا اين است كه سايتي كه ادعاي مبارزهي سياسي عليه رژيم حاكم در ايران را دارد nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-861932482002-12-17T16:54:00.000-08:002002-12-17T16:54:51.056-08:00آنلاين شدم كه نگاهي به دور و بر بيندازم و چك ميلي و بعد عكس تازهاي بگذارم از عكسهاي خودم كه امروز چندتايي را اسكن كرده بودم و آمدم تا با ذوق يكي دو تا را به مناسبتي بگذارم اينجا اما ...nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-860277592002-12-15T04:53:00.000-08:002002-12-15T04:53:51.810-08:00nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-859878882002-12-14T03:48:00.000-08:002002-12-14T03:48:35.920-08:00nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-859878572002-12-14T03:47:00.000-08:002002-12-14T03:47:06.060-08:00خانهي دوست كجاست؟
آتناي عزيز؛
امروز بيست و سهي آذر است و اين درست دهمين بار و دهمين سالي است كه تولدت
را
تبريك ميگويم، از صميم قلب روزهايي سرشار از شادماني و موفقيت برايت آرزو
ميكنم.
امسال دوستيمان هم ده ساله ميشود! كمتر دوستييي ده سال دوام ميآورد؛ ده
سال
بي آنكه حوادث پيش رو خللي در صميميت و ارادت متقابل در يك رابطهي دوستانه پيش
بياورد... ، بارها به دوستي منحصر به فردي كه با nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-859083982002-12-12T11:55:00.000-08:002002-12-12T11:55:14.586-08:00دوستان خوشفكر و خوشقلم ما در وبلاگ پربار « فصل اول: گفتگو» اين ماه هم موضوع جالبي را دستمايهي بحث كردهاند: « اگر زندگي كليد undo داشت» ! احتمالا گفتگوهاي خواندنييي درخواهد گرفت، آن هم دربارهي موضوعي تا به اين حد انتزاعي!
فكر ميكنم وجود چنين كليدي زندگي را به كلي متفاوت از امروز ميكرد؛ از آن رو كه معناي خيلي چيزها را تغيير ميداد، و ارزشها و روشها را نيز تحت الشعاع قرار ميداد ... ، nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-858463142002-12-11T09:25:00.000-08:002002-12-11T09:27:04.000-08:00
اين عكس تصويري از پاييز نيست، اما آنقدر خيرهكننده هست كه براي گذاشتنش در اينجا به اندازهي كافي تحريكم كند!
ممنون از آرام عزيزnnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-858462352002-12-11T09:24:00.000-08:002002-12-11T09:40:57.000-08:00برداشت اول:
جلوههاي زبان فارسي(؟!) و خلقِ جملات و كلمات و تعابيرِ كاملا مجعول و بيريشه در نمايشهاي تخته حوضي سيماي فخيمهي لارينوس:
- عجب فيلم خفني
- بيا بزنيم تو تريپ اين كارا
- ميبينم كه جيك و پيكتون تو هم رفته
- حالمو نگير كه باز قاط ميزنمها
برداشت دوم:
هيات داوران جايزه ادبي بنياد گلشيري متشكل از : سيمين دانشور، ليلي گلستان، ابوالحسن نجفي، عبدالله كوثري در بخشي از بيانيه خود nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-856414802002-12-07T07:59:00.000-08:002002-12-07T07:59:52.610-08:00nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-854643762002-12-03T20:28:00.000-08:002002-12-03T20:30:19.000-08:00
رقص رنگها
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-853318492002-12-01T07:06:00.000-08:002002-12-01T07:06:56.000-08:00nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-852648362002-11-29T11:38:00.000-08:002002-11-29T11:47:37.000-08:00/هــذيان (3)/
نـقطه . خـط . بـُـردار
: همه چيز تمام شد و رفت پي كارش.
- تمام؟
: بله.
- آه، خدا را شكر كه تمام شد، پس همه چيز دوباره به روال عادي برميگردد،
مثل اينكه هيچ اتفاقي نيفتاده باشد.
: هيچ اتفاقي؟!... اِم م م م ... البته فقط اگر بعد از اتمام كار بتوانيم
حافظههايمان را از آنچه در خلال « فرايندِ» تمام شدن رخ داده است پاك كنيم.
- پس « تمام شدن» يك نـقـطه نيست؛ يك خـط است!nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-851968512002-11-27T21:24:00.000-08:002002-11-27T21:40:26.000-08:00آقا اين وبلاگ ما هنوز مرحوم نشده نويسندگان مجلهي «دنياي كامپيوتر و ارتباطات» برايش در وبلاگشان فاتحه هم خواندهاند!
سايه - روشن : بابا هنوز يه نفسي مياد و ميره جون شما !
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-850975882002-11-25T23:16:00.000-08:002002-11-25T23:36:30.000-08:00/ هذيان(2) /
حـقـيقـت
با فريب زندگي كرد.
به دروغ ايمان آورد،
به دروغ كافر شد.
براي اثبات دروغهاي متعددي سالها جنگيد،
با دروغ پيروز شد.
به دروغ عاشق شد،
به دروغ عشقش را برگرفت.
به دوست دروغ گفت،
به دشمن دروغ گفت.
به خودش دروغ گفت،
به غير خودش دروغ گفت.
دروغي كه نگفت اين بود: دروغ، شاهرگ حياتش بود.
تنها به مرگ بود كه نتوانست دروغ بگويد، مُــرد!nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-849668372002-11-23T04:45:00.000-08:002002-11-23T04:46:35.000-08:00
حكايت عطــري نجيب ...
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-849040352002-11-21T19:26:00.000-08:002002-11-25T23:22:41.000-08:00مـــــــــــرزها
رضا قاسمي نويسندهي ايراني مقيم پاريس، امسال به خاطر رمان « همنوايي شبانهي اركستر چوبها» ( نشر آتيه، 1380) تنديس ويژهي رمان تحسين شدهي نويسندگان و منتقدان مطبوعات و داوران جايزهي ادبي مهرگان را دريافت كرد. اين كتاب از سوي بنياد گلشيري نيز كانديداي دريافت جايزهي بهترين رمان سال هشتاد است.
وي كه پيش از اين وبلاگ پربار« الواح شيشهاي» ( اينك تلخيص شده در«عبور از حلقهي آتشnnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-848535362002-11-20T20:52:00.000-08:002002-11-20T20:52:25.176-08:00nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-846881942002-11-17T19:18:00.000-08:002002-11-17T19:26:43.000-08:00واگـذار ميشـود !
به دليل « سوءِ مديريت » و « ناكارايي» سيستم حمل و نقل هوايي كه منجر به
نقص در ايمني پرواز و خدمات نامطلوب هوايي شده است، دكتر آزادي آزادمنش عضو كميسيون
عمران مجلس در مصاحبهاي مطبوعاتي اظهار كرد: « پيشنهاد واگذاري خطوط هوايي
داخلي به شركتهاي خارجي كه اعتبار بينالمللي دارند داده شده است.»
پيرو اظهار نظر فوق پيشنهاد ميشود جهت خروج كشور از بن بست اقتصادي، رفع
انسداد سياسي، nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-845622452002-11-14T21:05:00.000-08:002002-11-14T21:08:28.000-08:00عليرضاي گرامي؛
بازهم شيوايي كلام و صداقت دوست داشتنيات در روايت را ميستايم، نميدانم اين آيداي ناقلا (!) چطور تو را راضي كرد كه برگردي؟ يك جوري كه هيچكدام ما بلد نبوديم و دست به دامن هر ترفندي كه شديم افاقه نكرد ! به هرحال مهم اين است كه برگشتي و بازهم با جادوي واژههايت ما را مسحور و سرمست ميكني. با شرمرويي حرفي را كه روزهاي اول برگشتنت در carpe diem گفتم پس ميگيرم ! تو برگشتي؛ و امروز قطعاnnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-845621872002-11-14T21:04:00.000-08:002002-11-14T21:09:03.000-08:00واقعا متاسفم كه هودر ( و افرادي مانند او كه در رسانههاي الكترونيكي و چاپي داخل و خارج از بُرد نسبتا قابل توجهي برخوردارند) و خواه ناخواه خط دهنده به اين جمع وبلاگنويس و وبلاگخوان هستند در معرفي وبلاگها و جهت دادن به جريان وبلاگنويسي فارسي، دست اندركار ساختن ذائقهاي سطحي و عامه پسند براي خواننده و نويسندهي وبلاگ فارسي هستند، و بي هيچ شرم و احساس مسؤوليتي حضور استعدادهاي درخشان ادبي و nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-845236562002-11-14T05:21:00.000-08:002002-11-14T05:22:10.000-08:00nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-844633492002-11-13T00:49:00.000-08:002002-11-13T00:59:12.000-08:00
شـوخ و بازيــگوش !
اينو ببينين و ديگه نگين اون عكس قبليه اشك آدمو درمياره !!
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-844059412002-11-11T23:04:00.000-08:002002-11-12T00:13:02.000-08:00
امـروز: اولين ديـــدار
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-843173602002-11-10T07:39:00.000-08:002002-11-10T07:56:53.000-08:00
امشــــــــب دوباره از ته دل داد ميزنم
آري، طنـــــــــــــاب ميطلبد باز گردنم
حس ميكنم كه روح مرا باد برده است
حس ميكنم كه خالي از احــساس بودنم
با يك نـــــگاه ساده به من طعنه ميزني
يعني كه ردپاي گناه است بـــــــــــر تنم
اما قسم به شور غـــــزلهاي ناب عشق
من هم هنوز آينهام صـــــــاف و روشنم
« در شان من به دُردكِشي ظن ِ بد مــبر
كالوده گشت جامه ولي پاكـــــــــــــدامنم
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-842160002002-11-08T00:42:00.000-08:002002-11-08T00:44:21.000-08:00
سفـــــــــــر مرا به زمينهاي اســـــــتوايي برد.
و زير سايهي آن « بانيان » ســــــــــبز تنومند
چه خوب يادم هست
عبارتي كه به ييلاق ذهــــــــــــــــــن وارد شد:
وسيع باش ، و تنها ، و سر به زير ، و سخت.
* برشي از منظومهي « مسافر»؛ سهراب سپهري
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-839882922002-11-03T20:41:00.000-08:002002-11-03T21:12:43.000-08:00nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-839051022002-11-01T20:00:00.000-08:002002-11-01T20:13:57.000-08:00
/هـــذيان/
: تا آخر پائيــز چند روز ديگه مونده ؟
- فكر ميكنم پنجاه روز ديگه، چطور مگه ؟
: آخه شنيدم كه « جوجه رو آخــرِ پائيز ميشمرن» ، ميخواستم ببينم كي
معلوم ميشه حدسم دربارهي تعداد جوجهها درسته يا نه.
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-837139452002-10-29T04:54:00.000-08:002002-11-03T20:48:22.000-08:00... چند روزي است كه وقتي وبلاگهاي ديگر را ميبينم و به آنچه خودم تا به حال نوشتهام فكر ميكنم حس بدي پيدا ميكنم، نميدانم شايد يكجور احساس گناه ، شرم ... ( در برابرِ كه ؟ و بابت چه چيز ؟)
يادم نيست اين عكس را كي از سايت آينه برداشتهام، امروز در آرشيو عكسهايم دنبال عكسي ميگشتم كه روايتي مشابه باشد از آنچه امروز ديدم ...
راستي ما ساكنان اين شهرِ كوچكِ الكترونيكي ِ ايراني ؛ كه هستيم ؟ ازnnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-834585342002-10-24T06:31:00.000-07:002002-10-24T06:31:44.383-07:00ســَـــــرما و احسـاسـاتِ كرخـت شـده !
كمتر پيش ميايد كه آدم يك احساس كاملا تازه را تجربه كند، احساسي كه پيش از
آن تجربهاش نكرده باشي. اين چند روز چنين حسي دارم. اتفاقي بود كه دوست داشتم
بيفتد، شور و شوقي داشتم و شادمان از اينكه در آستانهي رخ دادنش ايستادهام، و
حالا ميشنوم كه آن اتفاق افتاده است ... ولي پيش از اين ؛ حادثهاي ديگر چنان
تلخكامم كرده كه « توان ِ» شاد بودن براي آن اتفاق nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-832177472002-10-19T09:58:00.000-07:002002-10-25T21:01:21.000-07:00
اين يادداشت ويرايش شد ، ايـــنجا را ببينيد.nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-830126532002-10-15T06:31:00.000-07:002002-10-15T06:43:44.000-07:00دوست گرامي؛ آقاي شهرياري؛
از دادن پاسخِ لطفِ بيكرانِ دوستانِ مهرباني چون شما ناتوانم ! تشكراز لطفي كردهايد و سپاسگزاري از نامهي كوتاه و پرمهرتان در اين صفحه حداكثر كاري است كه روي اين محيط مجازي ميتوانم انجام بدهم !
هروقت از اين بي سر و ساماني و سرگشتگي درامدم شايد باز نوشتم...
در ضمن از دوستي كه بيجهت روي لينك وبلاگ من در وبلاگ دوست گراميم همانديشي كليك ميكند خواهش ميكنم از اين كار nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-828041442002-10-10T12:15:00.000-07:002002-10-10T12:16:46.000-07:00
روح بازيگوش !
nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-826725242002-10-07T21:10:00.000-07:002002-10-10T20:53:28.000-07:00جهت تنوير افكار عمومي و رفع هرگونه ابهام از ابهامات بوجود آمده دربارهي شخص شخيص ابهام احتراما به عرض ميرساند:
آقا ما هنوز در مورد نوشتن در اينجا با خودمان به تفاهم نرسيدهايم ( احتمالا آخرش مجبور ميشوم خودم را طلاق بدهم ، يا از خودم طلاق بگيرم [؟!] )، تبعاً اين به اين معني نيست كه از صحنهي حيات آنلاين محو شدهام! گهگاه مثل گذشته اگر حالي باشد و حرفي چيزكي در جارچي خواهم گذاشت ، طبيعتا به خاطرnnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-821254262002-09-25T19:30:00.000-07:002002-09-25T19:30:46.886-07:00...nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-819081062002-09-21T01:43:00.001-07:002002-09-21T01:43:34.216-07:00و سوسك ... آه
وقتي كه سوسك سخن ميگويد
چرا توقف كنم؟
چطور ميتوانم در برابر چنين رذالت عظيمي سكوت كنم ؛ وقتي براي توصيف حالم واژهاي جز تهوع نمييابم...
چطور ميتواني با چنين وقاحت عريان و سهمگيني جان ِ از دست رفتهي يك انسان، موجوديت يك انسان را اينگونه بيشرمانه وارد بازي حقير و كثيف سياستبازيات بكني مرد ؟
... هيچوقت در اينجا تا اين حد تلخ و تيز و برآشفته نبودهام... آخر چطور ميشود nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-819080962002-09-21T01:43:00.000-07:002002-09-21T01:43:05.496-07:00
« تنها صداست كه ميماند»
فروغ :
[...]
و سوسك ... آه
وقتي كه سوسك سخن ميگويد
چرا توقف كنم؟
همكاري حروف سربي بيهوده است.
همكاري حروف سربي
انديشهي حقير را نجات نخواهد داد
[...]
در سرزمين قدكوتاهان
معيارهاي سنجش
هميشه بر مدار صفر سفر كردهاند
چرا توقف كنم؟
من از عناصر چهارگانه اطاعت ميكنم
و كار تدوين نظامنامهي قلبم
كار حكومت محلي كوران نيست
[...]nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-817039362002-09-16T19:56:00.000-07:002002-09-18T20:00:27.000-07:00ميروم ، شايد روزي ديگر اگر حال و هواي ديگري پيدا كردم ، و اين شهر هم آب و هوايي كمي متفاوت پيدا كرد برگشتم.
... با سپاسي فروتنانه از دوستاني كه طي اين مدت با نفسهاي گرمشان به اين خانه رونق بخشيدند.nnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3465954.post-814947082002-09-11T22:45:00.000-07:002002-09-11T22:45:11.703-07:00
يك چيزي برايم جالب و كمي تا قسمتي مضحك است ، گاهي در كاري شيوهاي را پيش ميگيرم يا حرفي را بصورت خاصي بيان ميكنم ، چند وقت بعد ميبينم همان شيوه يا همان سبك بيان در جايي ديگر عينا تقليد شده ( گاهي حتي با عين واژههايي كه بكار برده بودم) ! اينجور وقتها دچار درماندگي ميشوم ! با احساسم رودربايستي پيدا ميكنم ! نميدانم خوشحال باشم از اينكه آنچه ابداع يا انديشهاي كه طرح كردهام آنقدر كم نقص يا nnoreply@blogger.com0